26.06 (piątek), godz. 18.00 w czasie wernisażu
I piętro Oddziału Etnografii MNG
Performans Genealogia troski: praktyki trwania pokazuje proces przemiany tego, co wytworzone dłońmi, w totemy towarzyszące codziennie dziejącej się przestrzeni czasu i przestrzeni pamięci. Symbolami czasu i pamięci stają się poszczególne elementy wielowarstwowego kostiumu, który w ramach performansu ulegnie przeobrażeniom. Ta rzeźbiarska forma odsłania historie tkanin ocalonych od zapomnienia, przedmiotów niegdyś wpisanych w domowe rytuały – chusteczek, obrusów, pościeli, odprutych guzików, zamków błyskawicznych i bawełnianych taśm. Wszystkie materiały zostały podarowane, znalezione, odzyskane i uchronione przed zniknięciem. Poddaję tańcowi to, co leżało na dnie szaf jako przedmiot, tak, że staje się podmiotem działań. Czym jest ta haftowana chusteczka, gdy nagle zaczyna okrywać moje nogi? Jak moje nogi mogą swobodnie iść naprzód, kiedy spodnie są dwumetrowej długości? Czy któryś z tych fartuszków odpowie na moje potrzeby zadbania o siebie, ochronienia ubioru, ochronienia tego, co cenne? A gdy zostanę okryta jedynie naturą mojego błądzenia, czy wystarczy mi siły, aby wydobyć się do sprawczych gestów z powrotem? Narrację dramaturgiczną ruchu budują gesty szycia, gesty tkania, gesty wiązania liny, gesty obracającego się kołowrotka, gesty powracania po spirali, gesty kroczenia nad tym, co pozostawiam za sobą. W ramach performansu postaram się cofnąć do bycia zauważoną przez samą siebie jako świadkini historii. Chcę tą pracą przywołać historie zapomniane, pomijane, niegloryfikowane. W momencie powstania tkanina pozwala na całe życie rodziny. Między innymi. Trwamy. Kobiety tkaczki, kobiety haftu, kobiety cerowania, kobiety dziergania, kobiety odpruwania, kobiety ocalenia od pożaru i zapomnienia. Dedykuję tę pracę każdej kobiecie stającej się sobą w domostwie swojego istnienia. Tkaniny, które nigdy nie zostały wpisane w historię tkanin. Pełne historii o relacjach z najbliższymi. Jak zachować od unicestwienia to, co jeszcze może się przydać. „A jeszcze sobie coś dziubnę”. A jeszcze schowam chusteczkę do nosa do torebki, dziś wykończoną na niebiesko. Będzie pasować do sukienki.
Performance jest częścią projektu Tying the European Cultural Landscapes with KNOTS AND PATTERNS. Exploring Textile Heritage Landscapes through Database Storytelling, finansowanego ze środków Unii Europejskiej, w ramach Programu Kreatywna Europa, dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.
Skip to content